Definisie
ABI-kodering is ’n meganisme wat mensleesbare funksie-handtekeninge en gestruktureerde data omskakel na ’n laevlak-binêre voorstelling wat deur ’n Application Binary Interface gedefinieer word. Dit spesifiseer presies hoe argumente, terugkeerwaardes en komplekse datatipes in grepe (bytes) gerangskik word sodat smart contracts en eksterne aanroepers dit konsekwent kan interpreteer. Deur die ABI-reëls te volg, kan verskillende gereedskap, wallets en toepassings met dieselfde contract interaksie hê sonder enige onduidelikheid oor hoe data geformateer is.
Hierdie kodering is sentraal tot contract-aanroepe, gebeurtenislogboeke (event logs) en data-stoorformate op baie smart contract-platforms. Dit verseker dat wanneer ’n funksie aangeroep word, die contract sy parameters in ’n voorspelbare volgorde en grootte ontvang, en dat teruggestuurde waardes korrek gedekodeer word. Sonder ABI-kodering sou on-chain en off-chain komponente nie ’n gedeelde taal hê om gestruktureerde data met smart contracts uit te ruil nie.
Konteks en gebruik
ABI-kodering word tipies saam met ’n ABI-spesifikasie gedefinieer, wat die funksies, gebeurtenisse en datatipes lys wat deur ’n smart contract blootgestel word. Wanneer ’n transaksie op ’n contract-funksie gemik is, word die call data-veld met behulp van ABI-kodering saamgestel sodat die contract die funksie kan identifiseer en sy insette kan ontleed. Dieselfde reëls geld wanneer gebeurtenislogboeke gedekodeer of data wat uit contract-uitvoering terugkeer, geïnterpreteer word.
In die praktyk dien ABI-kodering as die brug tussen hoërvlak-programmeertale en die laevlak-virtuele masjien wat smart contracts uitvoer. Dit laat on-chain-logika en off-chain-toepassings toe om ’n gemeenskaplike, deterministiese dataformaat te deel, wat foute verminder wat deur nie-ooreenstemmende tipes of volgordes veroorsaak word. Die term hou nou verband met die ABI self, wat die skema definieer wat die koderingsmeganisme moet volg.