Definisie
AML, kort vir Anti-Money Laundering, is ’n regulatoriese en nakomingsraamwerk wat daarop gemik is om misdadigers te keer om onwettig verkryde fondse as wettige inkomste te vermom. Dit sluit regsvereistes, moniteringstandaarde en rapporteringsverpligtinge in wat op finansiële instellings en crypto-diensverskaffers geplaas word. In die digitale-bate-ruimte fokus AML op die naspoor en ontleding van transaksies om patrone te identifiseer wat op geldwassery, terrorismefinansiering of ander finansiële misdade kan dui. AML-verpligtinge werk dikwels nou saam met KYC-prosesse en breër finansiële regulering.
Binne crypto-markte is AML-vereistes tipies van toepassing op gesentraliseerde tussengangers soos ’n CEX, fiat On-ramp-verskaffers en ander gereguleerde entiteite wat kliëntfondse hanteer. Hierdie entiteite moet kontroles implementeer om vloei tussen crypto-bates, Stablecoin-posisies en tradisionele fiat-geldeenhede te monitor. AML as konsep bepaal die verwagtinge vir hoe finansiële rolspelers verdagte aktiwiteit moet identifiseer en met reguleerders en wetstoepassing moet saamwerk. Dit dien as ’n grondliggende sekuriteits- en nakomingslaag wat crypto-markte met die tradisionele finansiële stelsel verbind.
Konteks en Gebruik
AML word gebruik as ’n sambreelterm vir die beleide, interne prosedures en tegniese stelsels wat instellings aanneem om aan anti-geldwasseryregulering te voldoen. In die praktyk bepaal dit hoe kliënte-onboarding, transaksiesifting en rapportering by ’n CEX of fiat On-ramp gestruktureer word. AML-vereistes beïnvloed hoe Stablecoin-uitreikers en verwante diensverskaffers wallet-adresse, terugbetalingsvloei en interaksies met die bankstelsel bestuur. As ’n konsep definieer AML die nakomingsomgewing wat bepaal hoe crypto-platforms met KYC-reëls en die breër gereguleerde finansiële ekosisteem skakel.