Definisie
Anytrust is ’n kriptografiese en protokolvlak-meganisme wat waarborge bied oor databeskikbaarheid of korrektheid onder die aanname dat ten minste een lid van ’n gespesifiseerde stel partye eerlik is. In plaas daarvan om te vereis dat elke deelnemer in die stel ten volle vertrou moet word, word die meganisme so ontwerp dat die stelsel veilig bly solank ’n enkele party nie met die ander saamspan of kwaadwillig optree nie. Dit skuif die vertroumodel van “vertrou almal” na “vertrou enige een”, wat is waar die term Anytrust vandaan kom. Dit word algemeen gebruik in blockchain-verwante argitekture om afhanklikheid van ’n enkele, ten volle vertroude operateur te verminder, terwyl die oorhoofse koste van volledig vertroulose ontwerpe vermy word.
In ’n Anytrust-opset kodeer die protokol tipies data of verbintenisse op ’n manier wat ’n eerlike party in die aangewese groep in staat stel om te verseker dat teruggehoude of verkeerde data opgespoor of gerekonstrueer kan word. Die sekuriteitsaanames is dus swakker as volledig vertroulose meganismes, maar sterker as modelle wat afhanklik is van ’n enkele gesentraliseerde, onvoorwaardelik vertroude entiteit. As ’n meganisme word Anytrust gedefinieer deur sy eksplisiete vertrouaanname oor ’n minimale eerlike substel, eerder as deur ’n spesifieke implementering of netwerkrol.
Konteks en Gebruik
Binne blockchain-stelsels word Anytrust-meganismes dikwels toegepas op databeskikbaarheidslae, komitees of gespesialiseerde diensverskaffers wat on-chain verifikasie ondersteun. Die kernidee is dat die basisketting of verifikasiomgewing veilig kan staatmaak op uitbestede data of dienste solank ten minste een aangewese deelnemer eerlik bly. Dit maak ontwerpe moontlik wat meer skaalbaar of kostedoeltreffend is as volledig gedupliseerde on-chain benaderings, terwyl daar steeds kriptografiese of protokolvlak-regsmiddele teen totale sameswering bestaan.
Anytrust skaf nie vertrouaanames af nie; dit maak dit eerder eksplisiet en minimaal in terme van die aantal eerlike partye wat vereis word. As ’n meganisme word dit gekenmerk deur formele waarborge wat aan hierdie aannames gekoppel is, dikwels uitgedruk in sekuriteitsbewyse of protokolspesifikasies. Die term word dus gebruik om ’n spesifieke vertrou- en sekuriteitsmodel wat in ’n stelsel se argitektuur ingebed is, te beskryf, eerder as ’n afsonderlike produk of netwerkrol.