Definisie
'n Approval exploit is 'n tipe sekuriteitsrisiko waar 'n aanvaller token-approval- of toelaagmeganismes gebruik om 'n slagoffer se bates te skuif sonder verdere toestemming. Dit ontstaan tipies wanneer 'n smart contract of koppelvlak 'n gebruiker aanmoedig om buitensporige of onveilige toelaes te gee, wat die aanvaller dan aanroep via kwaadwillige of gekompromitteerde kontrakte. Die exploit breek gewoonlik nie die onderliggende token-standaard nie, maar misbruik eerder die geldige magtigingsmodel wat in die token se approval-logika ingebou is. Gevolglik is die oordrag van fondse tegnies geldig on-chain, al skend dit die gebruiker se verwagtinge van veiligheid en omvang.
Hierdie risiko hou nou verband met hoe token-toelaagtoestande gestoor en deur smart contracts geraadpleeg word. Sodra 'n aanvaller toegang het tot 'n hoë of onbeperkte toelaag, kan hulle herhaaldelik transfer-funksies aanroep namens die gebruiker se adres totdat die goedgekeurde balans leeggetap is. Approval exploits steun dikwels op misleidende transaksie-aanwysings, misleidende contract-name, of die hergebruik van vroeër verleende regte op onverwagte maniere. Die kernkenmerk is die wanpassing tussen wat die gebruiker glo hulle gemagtig het en wat die toelaag in die praktyk werklik toelaat.
Konteks en Gebruik
In sekuriteitsbesprekings word 'n approval exploit beskryf as 'n toestemmings-misbruikrisiko eerder as 'n direkte protokol-mislukking. Dit word gereeld met ERC-20-tipe tokenontwerpe geassosieer, waar 'n aparte approval-stap 'n toelaag stel wat ander contracts kan bestee. Wanneer hierdie toelaes verkeerd gekonfigureer is, nooit herroep word nie, of aan onbetroubare contracts toegeken word, skep dit 'n volgehoue aanvalsvlak wat teenstanders later kan aktiveer. Die exploit sit dus op die kruispunt van smart contract-ontwerp, wallet-UX en gebruikersbegrip van on-chain-magtigingsreëls.
Die term word dikwels saam met die konsep van toelae gebruik om te beskryf hoe fynkorrelig of herroepbaar token-regte behoort te wees. Sekuriteitsouditeure en protokolontwerpers beskou approval exploits as 'n afsonderlike kategorie bedreiging wat in ag geneem moet word wanneer contract-koppelvlakke en toestemmingsvloeie ontwerp word. In voorvalverslae beklemtoon die etikettering van 'n aanval as 'n approval exploit dat die aanvaller binne formeel verleende regte opgetree het, al is daardie regte op 'n misleidende of onveilige manier verkry of gestruktureer. Hierdie klassifikasie help om dit te onderskei van foute wat voortspruit uit rekenkundige bugs, reentrancy, of ander laevlak-contract-gebreke.