Definisie
Blokverspreiding (block propagation) is die proses waardeur ’n nuutgeskepte blok oorgedra en aangekondig word oor ’n blockchain-netwerk (blockchain) se nodusse. Dit dek die verspreiding van die blok se kop (header) en inhoud vanaf die oorspronklike node na ander deelnemers, en beïnvloed hoe vinnig die netwerk saamstem oor ’n konsekwente siening van die nuutste blok, asook die algehele vertraging (latency) en deurset (throughput)-eienskappe.
In eenvoudige terme
Blokverspreiding (block propagation) is hoe ’n nuwe blok beweeg van die node wat dit geskep het na al die ander nodusse in ’n blockchain-netwerk (blockchain). Dit is die verspreiding van die blok se data sodat verskillende dele van die netwerk so vinnig as moontlik kan saamstem oor wat die mees onlangse blok is.
Konteks en gebruik
Blokverspreiding (block propagation) word bespreek in verband met netwerkprestasie, konsensusstabiliteit en die skaalbaarheid (scalability) van blockchain-stelsels (blockchain). Dit is ’n sleutelfaktor wanneer ontleed word hoe vinnig blokke sigbaar word vir die meeste nodusse, hoe gereeld tydelike kettingmeningsverskille voorkom, en hoe netwerktoestande die effektiewe blokgrootte, vertraging (latency) en deurset (throughput) beïnvloed. Navorsers en protokolontwerpers verwys na blokverspreiding wanneer hulle netwerkparameters evalueer of aanpas.