تعریف
یک Aggregator در امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) بخشی از شبکه است که اطلاعات یا منابع را از چندین پروتکل یا پلتفرم زیربنایی جمعآوری و یکپارچه میکند. تمرکز اصلی آن معمولاً روی تجمیع قیمتها، نقدینگی یا سایر دادههای روی زنجیره در یک رابط واحد یا سازوکار مسیریابی است. با فعالیت همزمان روی بسیاری از صرافیهای غیرمتمرکز، بازارهای وامدهی یا سایر سرویسها، یک Aggregator نمایی ترکیبی از نقدینگی پراکنده و شرایط بازار ارائه میدهد. نقش آن در لایهبندی DeFi ساختاری است و بین کاربران نهایی یا اپلیکیشنها و پروتکلهای پایهای مختلفی که با آنها تعامل دارند قرار میگیرد.
بهعنوان یک مؤلفه شبکه، Aggregator معمولاً خودش داراییها یا بازارهای جدید ایجاد نمیکند، بلکه دسترسی به موارد موجود را هماهنگ میکند. این بخش برای پرسوجو، مقایسه و انتخاب بین گزینههای مختلف پروتکلی، به smart contractها و منطق روی زنجیره متکی است. طراحی Aggregator بر مسیریابی کارآمد، نرمالسازی دادهها و قابلیت همکاری بین سیستمهای مختلف DeFi تأکید دارد. این ویژگیها آن را به یک لایه اتصال کلیدی تبدیل میکند که کمک میکند DeFi بهجای مجموعهای از اپلیکیشنهای مجزا، مانند یک اکوسیستم یکپارچهتر عمل کند.
بستر و کاربرد
درون DeFi، Aggregatorها میتوانند روی حوزههای مختلفی مانند ترید، وامدهی یا بازدهی متمرکز شوند، اما هدف مشترک آنها ترکیب چندین منبع در یک نقطه دسترسی واحد است. آنها اغلب بهعنوان یک مؤلفه پسزمینه در walletها، داشبوردها یا سایر ابزارهای رابط کاربری تعبیه میشوند که انتخاب پروتکل و مسیریابی را مدیریت میکنند. در این نقش، Aggregator بخشی از پیچیدگی کار با تعداد زیادی smart contract و liquidity pool مجزا را از دید کاربر پنهان میکند.
از آنجا که Aggregator در یک لایه هماهنگی قرار دارد، به نحوه طراحی، ارتقا یا کنار گذاشته شدن پروتکلهای زیربنایی حساس است. smart contractها و منطق آن باید با طیف گستردهای از استانداردهای DeFi و رفتارهای مختلف توکن سازگار باشد. با هرچه ماژولارتر شدن DeFi، مفهوم Aggregator به یک الگوی بنیادی برای اتصال پروتکلهای تخصصی و ساخت سیستمهای مالی بزرگتر و قابل ترکیب تبدیل شده است.