تعریف
AML، مخفف Anti-Money Laundering (مبارزه با پولشویی)، یک چارچوب نظارتی و تطبیق (کامپلاینس) است که با هدف جلوگیری از این طراحی شده که مجرمان، وجوه بهدستآمده بهصورت غیرقانونی را بهعنوان درآمد قانونی جلوه دهند. این مفهوم شامل الزامات قانونی، استانداردهای پایش و تعهدات گزارشدهی است که بر مؤسسات مالی و ارائهدهندگان خدمات کریپتو اعمال میشود. در حوزه داراییهای دیجیتال، AML بر ردیابی و تحلیل تراکنشها تمرکز دارد تا الگوهایی را شناسایی کند که ممکن است نشاندهنده پولشویی، تأمین مالی تروریسم یا سایر جرایم مالی باشد. الزامات AML معمولاً ارتباط نزدیکی با فرآیندهای KYC و مقررات گستردهتر مالی دارند.
در بازارهای کریپتو، الزامات AML معمولاً برای واسطههای متمرکز مانند یک CEX، ارائهدهندگان fiat On-ramp و سایر نهادهای تحت نظارت که با وجوه مشتریان سروکار دارند، اعمال میشود. این نهادها باید کنترلهایی را پیادهسازی کنند تا جریانها بین داراییهای کریپتویی، موقعیتهای Stablecoin و ارزهای فیات سنتی را پایش کنند. AML بهعنوان یک مفهوم، انتظارات مربوط به اینکه بازیگران مالی چگونه باید فعالیت مشکوک را شناسایی کرده و با نهادهای ناظر و مجریان قانون همکاری کنند، تعریف میکند. این چارچوب بهعنوان یک لایه پایه امنیت و تطبیق عمل میکند که بازارهای کریپتو را به سیستم مالی سنتی متصل میسازد.
بستر و کاربرد
AML بهعنوان یک اصطلاح چتری برای سیاستها، رویههای داخلی و سامانههای فنیای بهکار میرود که مؤسسات برای تبعیت از مقررات مبارزه با پولشویی اتخاذ میکنند. در عمل، AML تعیین میکند که فرایندهای احراز هویت و شروع همکاری با مشتری (onboarding)، غربالگری تراکنشها و گزارشدهی در یک CEX یا fiat On-ramp چگونه ساختاردهی شوند. الزامات AML بر نحوه مدیریت آدرسهای wallet، جریانهای بازخرید (redemption) و تعامل با سیستم بانکی توسط ناشران Stablecoin و ارائهدهندگان خدمات مرتبط تأثیر میگذارد. بهعنوان یک مفهوم، AML محیط تطبیقی را تعریف میکند که بر اساس آن پلتفرمهای کریپتو با قواعد KYC و اکوسیستم مالی تحت نظارت گستردهتر تعامل میکنند.