تعریف
Block Root یک تعهد رمزنگاریِ استاندارد (canonical) است که بهصورت یکتا نمایانگر تمام محتوای درون یک بلاک و ساختار آن در یک سامانه زنجیرهبلوک (blockchain) است. این مقدار معمولاً از هشکردن فیلدهای هدر بلاک و در برخی طراحیها، بدنه بلاک بهدست میآید و یک شناسه با اندازه ثابت تولید میکند که توسط مکانیزمهای اجماع (consensus)، نهاییشدن (finality) و قوانین انتخاب شاخه (fork-choice) برای ارجاع، مقایسه و اعتبارسنجی بلاکهای مشخص، بدون نیاز به پردازش کل دادههای آن بلاک، استفاده میشود.
به زبان ساده
Block Root در واقع یک اثر انگشت رمزنگاریِ یکتا برای هر بلاک است. این مقدار، دادههای بلاک را در یک هش واحد خلاصه میکند تا بتوان آن بلاک را بهطور دقیق شناسایی و به آن ارجاع داد. این اثر انگشت به قوانین و مشارکتکنندگان زنجیرهبلوک (blockchain) اجازه میدهد درباره یک بلاک مشخص صحبت کنند، بدون اینکه لازم باشد تمام محتوای آن بلاک را بررسی کنند.
بستر و کاربرد
Block Root در مشخصات سطح پایین پروتکل، پیادهسازیهای کلاینت و بحثهای پژوهشی پیرامون امنیت اجماع (consensus safety)، تضمینهای نهاییشدن (finality guarantees) و رفتار سازماندهی مجدد زنجیره (chain reorganization) دیده میشود. این مفهوم بهعنوان شناسه اصلی عمل میکند که نودها با استفاده از آن پیگیری میکنند کدام بلاک پیشنهاد شده، توجیه شده یا نهایی شده است و اینکه شاخههای جایگزین زنجیره در رویدادهای reorg چگونه با هم مقایسه میشوند. در بسیاری از طراحیها، Block Root در نمایهسازی بلاکها، ذخیرهسازی و پیامرسانی شبکه نقش مرکزی دارد.