کلیدهای رمزنگاری چیستند (خصوصی در مقابل عمومی)؟

یادگیرندگان مبتدی تا متوسط کریپتو در سراسر جهان که می‌خواهند بفهمند کلیدهای رمزنگاری چگونه کار می‌کنند و چگونه باید آن‌ها را به‌طور ایمن مدیریت کرد.

هر بار که کریپتو ارسال، دریافت یا نگهداری می‌کنید، در واقع از کلیدهای رمزنگاری استفاده می‌کنید، حتی اگر هرگز آن‌ها را نبینید. کلید فقط یک عدد بسیار بزرگ و محرمانه است که ثابت می‌کند کدام سکه‌ها یا توکن‌ها را در یک بلاکچین کنترل می‌کنید. می‌توانید این سیستم را مانند ساختمانی با چندین آپارتمان تصور کنید. کلید عمومی (یا آدرس) مانند شماره آپارتمان و صندوق پستی شما است که هر کسی می‌تواند ببیند و نامه ارسال کند، در حالی که کلید خصوصی تنها کلیدی است که می‌تواند در را باز کند و آنچه داخل است را جابجا کند. این مقاله شما را با مفهوم کلیدهای عمومی و خصوصی، نحوه ارتباط آن‌ها و چگونگی استفاده کیف پول‌ها از آن‌ها در پشت صحنه آشنا می‌کند. در پایان، دقیقاً خواهید دانست چه چیزی را باید به اشتراک بگذارید، چه چیزی را باید محافظت کنید و عادت‌های ساده‌ای که کریپتوی شما را ایمن نگه می‌دارند.

نکات کلیدی: کلیدهای عمومی در مقابل خصوصی در ۶۰ ثانیه

خلاصه

  • کلید عمومی یا آدرس شما برای دریافت کریپتو و تأیید امضاها است؛ به اشتراک گذاشتن آن امن است، مانند شماره حساب بانکی یا آدرس ایمیل.
  • کلید خصوصی شما یک راز است که به شما اجازه می‌دهد وجوه را جابجا یا خرج کنید؛ هر کسی که آن را داشته باشد، فوراً کنترل کریپتوی شما را در دست می‌گیرد.
  • اکثر کیف پول‌های مدرن کلیدهای خام را مخفی می‌کنند و به شما یک آدرس عمومی و گاهی یک کد QR نشان می‌دهند که هر دو برای دریافت پرداخت‌ها امن هستند.
  • عبارت بازیابی (۱۲ تا ۲۴ کلمه) نسخه پشتیبان قابل خواندن توسط انسان از کلیدهای خصوصی شماست و باید مانند خود کلیدها محافظت شود.
  • از دست دادن کلید خصوصی یا عبارت بازیابی معمولاً به معنای از دست دادن دائمی دسترسی به وجوه شماست؛ دکمه مرکزی برای «فراموشی رمز عبور» وجود ندارد.
  • به اشتراک گذاشتن کلید خصوصی، عبارت بازیابی یا عکس صفحه آن‌ها معادل تحویل کل کیف پول خود به یک غریبه است.

کلیدهای رمزنگاری در زندگی روزمره کریپتوی شما کجا ظاهر می‌شوند

اکثر افرادی که از کریپتو استفاده می‌کنند هرگز کلید رمزنگاری را به صورت دستی تایپ نمی‌کنند. در عوض، روی «ارسال» ضربه می‌زنند، کد QR را اسکن می‌کنند یا آدرسی را کپی می‌کنند، در حالی که کیف پول به آرامی از کلیدها در پس‌زمینه استفاده می‌کند. اپلیکیشن کیف پول شما کلید خصوصی شما را ذخیره و برای امضای تراکنش‌ها استفاده می‌کند تا به شبکه ثابت کند که اجازه دارید برخی سکه‌ها را جابجا کنید. در عین حال، یک آدرس عمومی قابل خواندن به شما نشان می‌دهد که دیگران می‌توانند برای ارسال وجوه به شما استفاده کنند. درک اینکه این عناصر قابل مشاهده توسط کلیدهای پنهان پشتیبانی می‌شوند، به شما کمک می‌کند بدانید چه چیزی امن است برای به اشتراک گذاشتن و چه چیزی باید قفل بماند.
  • رشته طولانی (یا کد QR) که به کسی می‌فرستید تا بتواند به شما پرداخت کند، آدرس عمومی شما است که از کلید عمومی شما مشتق شده است.
  • عدد یا فایلی که کیف پول غیرامانی شما از آن محافظت می‌کند، کلید خصوصی شما است که تراکنش‌ها را روی دستگاه شما امضا می‌کند.
  • عبارت بازیابی ۱۲ تا ۲۴ کلمه‌ای که هنگام راه‌اندازی کیف پول یادداشت کرده‌اید، می‌تواند کلیدهای خصوصی شما را بازسازی کند اگر تلفن یا لپ‌تاپ شما گم شود.
  • وقتی سکه‌ها را در یک صرافی بزرگ نگه می‌دارید، صرافی کلیدهای خصوصی را در اختیار دارد و شما فقط موجودی حساب خود را می‌بینید.
  • وقتی کیف پول خود را به یک اپلیکیشن دیفای یا بازار NFT وصل می‌کنید، اپلیکیشن از کیف پول شما می‌خواهد پیام‌ها را با کلید خصوصی شما امضا کند تا عملیات را تأیید کند.
تصویر مقاله
جایی که کلیدها ظاهر می‌شوند
مارتا می‌خواهد به دوستش مقداری بیت‌کوین برای تقسیم صورتحساب بفرستد. کیف پولش یک رشته طولانی که با «bc1...» شروع می‌شود و یک کد QR کنار آن نشان می‌دهد. او کمی فکر می‌کند که آیا باید از کل صفحه عکس بگیرد یا نه. چون یاد گرفته که فقط آدرس عمومی یا کد QR برای به اشتراک گذاشتن است، با اطمینان فقط آدرس را کپی کرده و در چت می‌فرستد.

کلیدهای رمزنگاری چگونه کار می‌کنند (بدون ریاضیات سنگین)

بلاکچین‌های مدرن از رمزنگاری نامتقارن استفاده می‌کنند که بر اساس جفت کلیدها است. یک کلید محرمانه نگه داشته می‌شود (کلید خصوصی) و دیگری قابل اشتراک‌گذاری است (کلید عمومی)، اما آن‌ها از نظر ریاضی به هم مرتبط هستند. می‌توانید یک نوع خاص از قفل را تصور کنید که هر کسی می‌تواند آن را ببندد اما فقط یک نفر می‌تواند باز کند. کلید عمومی مانند طراحی قفل است که به مردم اجازه می‌دهد پیام‌ها یا وجوه را برای شما قفل کنند، در حالی که کلید خصوصی تنها کلیدی است که می‌تواند آن‌ها را باز کند یا ثابت کند شما مالک هستید. نکته مهم این است که دانستن کلید عمومی به کسی اجازه نمی‌دهد کلید خصوصی را در زمان معقولی محاسبه کند. این رابطه یک‌طرفه است که کیف پول‌های کریپتو را هم قابل استفاده و هم ایمن می‌کند.
  • کیف پول شما با تولید یک عدد تصادفی بسیار بزرگ شروع می‌کند و آن را به عنوان کلید خصوصی شما در نظر می‌گیرد، با استفاده از تصادفی امن تعبیه شده در دستگاه یا نرم‌افزار.
  • با استفاده از قوانین ریاضی ثابت، کیف پول یک کلید عمومی متناظر از آن کلید خصوصی استخراج می‌کند، به طریقی که در یک جهت آسان است اما عملاً غیرممکن است که معکوس شود.
  • برای بسیاری از بلاکچین‌ها، کیف پول سپس کلید عمومی را فشرده و هش می‌کند تا یک آدرس کوتاه‌تر و قابل استفاده برای کاربر مانند آدرس بیت‌کوین یا اتریوم بسازد.
  • وقتی کریپتو ارسال می‌کنید، کیف پول یک تراکنش ایجاد می‌کند و از کلید خصوصی شما برای ساخت یک امضای دیجیتال استفاده می‌کند، مهر یکتایی که ثابت می‌کند تراکنش از شماست.
  • گره‌های شبکه از کلید عمومی یا آدرس شما برای تأیید امضا به صورت ریاضی استفاده می‌کنند، بدون اینکه هرگز کلید خصوصی شما را ببینند.
تصویر مقاله
چگونه کلیدها ساخته می‌شوند

Pro Tip:کیف پول شما تمام ریاضیات و امضا را برای شما انجام می‌دهد، بنابراین نیازی نیست خودتان کلیدها را تولید یا تایپ کنید. در عمل، وظیفه اصلی شما انتخاب یک کیف پول قابل اعتماد و محافظت از کلید خصوصی یا عبارت بازیابی آن در برابر گم شدن و افشا است. اگر این موارد امن بمانند، تمام رمزنگاری پیچیده به آرامی به نفع شما کار خواهد کرد.

کلید عمومی در مقابل کلید خصوصی: نمای کنار هم

چون این کلمات شبیه هم هستند، بسیاری از مبتدیان کلیدهای عمومی، آدرس‌ها و کلیدهای خصوصی را اشتباه می‌گیرند. متأسفانه، این سردرگمی دقیقاً چیزی است که کلاهبرداران روی آن حساب می‌کنند. اگر فقط یک چیز را به خاطر بسپارید، این باشد: سمت عمومی برای دریافت و تأیید است، سمت خصوصی برای کنترل و خرج کردن. جدول زیر آن‌ها را کنار هم قرار داده تا تفاوت‌ها را به وضوح ببینید.

Key facts

چه کسی آن را می‌بیند؟
<strong>کلید/آدرس عمومی:</strong> هر کسی می‌تواند آن را ببیند یا ذخیره کند. <strong>کلید خصوصی:</strong> فقط شما باید آن را ببینید.
هدف اصلی
<strong>کلید/آدرس عمومی:</strong> برای دریافت وجوه و تأیید امضاها. <strong>کلید خصوصی:</strong> برای امضای تراکنش‌ها و اثبات مالکیت.
چه چیزی را به اشتراک می‌گذارید
<strong>کلید/آدرس عمومی:</strong> امن است که با دوستان، مشتریان و برنامه‌ها به اشتراک گذاشته شود. <strong>کلید خصوصی:</strong> هرگز با هیچ‌کس، حتی پشتیبانی به اشتراک گذاشته نشود.
خطر در صورت افشا
<strong>کلید/آدرس عمومی:</strong> دیگران می‌توانند فعالیت‌های شما در زنجیره را ببینند اما نمی‌توانند وجوه شما را جابجا کنند. <strong>کلید خصوصی:</strong> هر کسی که آن را داشته باشد می‌تواند فوراً تمام وجوه مرتبط را خرج یا سرقت کند.
چگونه ظاهر می‌شود
<strong>کلید/آدرس عمومی:</strong> رشته طولانی، کد QR، یا ورودی مخاطب در کیف پول شما. <strong>کلید خصوصی:</strong> در کیف پول شما مخفی است یا با نسخه پشتیبان عبارت بازیابی نمایش داده می‌شود.
تصویر مقاله
کلیدهای عمومی در مقابل خصوصی
در بسیاری از بلاکچین‌ها، کیف پول شما کلید عمومی خام را نشان نمی‌دهد بلکه یک آدرس کوتاه‌تر مشتق شده از آن را نشان می‌دهد. برای استفاده روزمره، می‌توانید آدرس را به عنوان بخش قابل اشتراک‌گذاری در نظر بگیرید. پشت آن آدرس، کیف پول هنوز از کلید عمومی کامل و کلید خصوصی متناظر برای امضا و تأیید تراکنش‌ها استفاده می‌کند.

کلیدهای رمزنگاری واقعاً به شما چه کاری اجازه می‌دهند انجام دهید؟

تقریباً هر عملی که با کریپتو انجام می‌دهید در واقع یک عملیات کلیدی در پس‌زمینه است. کیف پول شما دائماً از کلید خصوصی برای امضا و کلید عمومی یا آدرس برای شناسایی شما استفاده می‌کند. وقتی کلیدها را به عنوان موتور پشت کیف پول خود ببینید، قضاوت درباره اینکه کدام عملیات امن و کدام خطرناک است آسان‌تر می‌شود. در اینجا چند موقعیت رایج که کلیدها به آرامی کار می‌کنند آورده شده است.

موارد استفاده

  • به اشتراک گذاشتن آدرس عمومی خود با مشتری برای دریافت پرداخت در بیت‌کوین، اتریوم یا سایر سکه‌ها.
  • استفاده از کیف پول برای امضای تراکنش هنگام ارسال وجوه، تعویض توکن‌ها یا ارائه نقدینگی در دیفای.
  • کلیک روی «اتصال کیف پول» در یک dApp که درخواست امضای دیجیتال می‌کند تا اپ بتواند عملیات را به آدرس شما پیوند دهد.
  • امضای یک پیام متنی ساده با کلید خصوصی برای اثبات مالکیت یک آدرس برای KYC یا پشتیبانی مشتری بدون جابجایی وجوه.
  • دادن و بعداً لغو مجوزهای خرج کردن توکن به پروتکل‌های دیفای یا بازارهای NFT که همچنین توسط تراکنش‌های امضا شده کنترل می‌شوند.
  • بازیابی کیف پول خود روی تلفن جدید با وارد کردن عبارت بازیابی که همان کلیدهای خصوصی و آدرس‌ها را بازتولید می‌کند.

مطالعه موردی: اجتناب از اشتباه پرهزینه به اشتراک‌گذاری کلید

امیر یک توسعه‌دهنده فریلنس در مالزی است که به تازگی یک مشتری خارجی پیدا کرده که می‌خواهد به او با کریپتو پرداخت کند. هیجان‌زده، یک اپلیکیشن کیف پول نصب می‌کند و کلیک می‌کند تا صفحه‌ای را پیدا کند که رشته‌ای طولانی از کاراکترها و دکمه‌ای با عنوان «صادرات کلید خصوصی» نشان می‌دهد. او تفاوت را به خوبی نمی‌داند و تقریباً کلید خصوصی را کپی می‌کند تا برای مشتری بفرستد، فکر می‌کند ممکن است برای پرداخت لازم باشد. چیزی اشتباه به نظر می‌رسد، پس جستجو می‌کند «کلید خصوصی چیست» و متوجه می‌شود که به اشتراک گذاشتن آن کنترل کامل وجوهش را به مشتری می‌دهد. او نیم ساعت بیشتر وقت می‌گذارد و درباره کلیدهای عمومی در مقابل خصوصی، عبارات بازیابی و خودنگهداری می‌خواند. سپس تب «دریافت» صحیح را پیدا می‌کند، فقط آدرس عمومی خود را کپی می‌کند و آن را در چت می‌فرستد. بعد از دریافت پرداخت، عبارت بازیابی خود را روی کاغذ می‌نویسد و آن را در خانه به‌طور ایمن نگهداری می‌کند و یک نسخه دوم در مکان دیگری دارد. این تجربه به او آموخت که فهمیدن کلیدها فقط تئوری نیست؛ بلکه مستقیماً درآمدش را محافظت می‌کند.
تصویر مقاله
امیر تفاوت را می‌آموزد

چگونه کلیدهای خود را ایمن ذخیره و مدیریت کنیم

در استفاده روزمره، تقریباً هرگز با یک کلید خصوصی خام تعامل ندارید. در عوض، یک کیف پول انتخاب می‌کنید، آن را با پین، رمز عبور یا بیومتریک باز می‌کنید و اجازه می‌دهید رمزنگاری را برای شما انجام دهد. به همین دلیل، ایمنی کلید بیشتر به محل اجرای کیف پول و نحوه پشتیبان‌گیری آن بستگی دارد. یک تنظیم ایمن ترکیبی از یک اپلیکیشن کیف پول یا کیف پول سخت‌افزاری قابل اعتماد با یک عبارت بازیابی محافظت‌شده به صورت آفلاین است. تفکر درباره «کلیدهای من کجا نگهداری می‌شوند؟» و «چگونه ممکن است گم یا دزدیده شوند؟» به شما کمک می‌کند عادت‌های ایمن‌تری داشته باشید.
  • از یک کیف پول معتبر از منابع رسمی استفاده کنید و آن را به‌روزرسانی کنید تا از آخرین اصلاحات امنیتی بهره‌مند شوید.
  • عبارت بازیابی خود را به وضوح روی کاغذ (یا پشتیبان فلزی) بنویسید و در مکانی خشک، خصوصی و آفلاین نگهداری کنید.
  • برای نگهداری بلندمدت یا مبالغ بزرگ، کیف پول سخت‌افزاری را در نظر بگیرید تا کلیدهای خصوصی شما روی دستگاه آفلاین اختصاصی باقی بمانند.
  • حداقل دو نسخه پشتیبان جداگانه از عبارت بازیابی خود در مکان‌های امن مختلف نگه دارید تا در برابر آتش‌سوزی، سرقت یا گم شدن محافظت شود.
  • قبل از ارسال مبالغ بزرگ، ابتدا با یک تراکنش کوچک کیف پول یا آدرس جدید را آزمایش کنید.
  • از رمزهای عبور قوی و منحصر به فرد و قفل‌های دستگاه استفاده کنید تا کسی که تلفن یا لپ‌تاپ شما را می‌دزدد به راحتی به اپ کیف پول شما دسترسی نداشته باشد.
  • از گرفتن عکس صفحه از عبارت بازیابی یا کلید خصوصی خودداری کنید، زیرا ممکن است به طور خودکار در فضای ابری پشتیبان‌گیری شود.
  • از ذخیره کلیدها یا عبارات بازیابی در متن ساده در ایمیل، اپ‌های پیام‌رسان یا یادداشت‌های ابری که ممکن است هک شوند، خودداری کنید.
  • هرگز کلید خصوصی یا عبارت بازیابی خود را در وب‌سایت‌ها یا فرم‌های تصادفی وارد نکنید، حتی اگر ادعا کنند برای «بررسی» یا «بازیابی» کیف پول است.
  • کلید خصوصی یا عبارت بازیابی خود را با هیچ‌کس، حتی نمایندگان پشتیبانی یا دوستانی که پیشنهاد کمک می‌دهند، به اشتراک نگذارید.
  • از نصب اپلیکیشن‌های کیف پول ناشناس یا افزونه‌های مرورگر که ممکن است بدون اجازه شما کلیدهای شما را صادر کنند خودداری کنید.

ریسک‌ها و مشکلات امنیتی مربوط به کلیدهای رمزنگاری

عوامل اصلی ریسک

داشتن کلیدهای خودتان به شما کنترل کامل روی کریپتوی خود می‌دهد، اما همچنین یعنی هیچ بانکی نیست که اگر مشکلی پیش آمد به آن زنگ بزنید. در بیشتر بلاکچین‌ها، هیچ مرجع مرکزی وجود ندارد که رمز عبور شما را بازنشانی کند یا تراکنش را معکوس کند. اگر کلید خصوصی یا عبارت بازیابی شما گم شود، دسترسی خود را از دست می‌دهید. اگر افشا شود، مهاجم می‌تواند کیف پول شما را در عرض چند دقیقه خالی کند. دانستن مسیرهای اصلی حمله به شما کمک می‌کند عادت‌هایی بسازید که این درها را قبل از اینکه کسی بخواهد از آن‌ها استفاده کند، ببندید.

Primary Risk Factors

وب‌سایت‌ها و لینک‌های فیشینگ
سایت‌ها یا لینک‌های جعلی که کیف پول‌ها یا صرافی‌ها را تقلید می‌کنند و شما را فریب می‌دهند تا عبارت بازیابی یا کلید خصوصی خود را وارد کنید.
بدافزارها و کی‌لاگرها
نرم‌افزارهای مخرب روی دستگاه شما که آنچه تایپ می‌کنید را ضبط می‌کنند یا داده‌ها را از کلیپ‌بورد کپی می‌کنند و کلیدها یا رمزهای عبور را می‌دزدند.
از دست دادن دستگاه بدون پشتیبان
گم کردن، خراب شدن یا پاک شدن تلفن یا لپ‌تاپ بدون اینکه عبارت بازیابی را یادداشت کرده باشید، که بازیابی را غیرممکن می‌کند.
مهندسی اجتماعی
حمله‌کنندگانی که خود را دوست، کارشناس یا شریک معرفی می‌کنند و به تدریج شما را متقاعد می‌کنند اطلاعات حساس را فاش کنید.
عکس‌های صفحه و پشتیبان‌گیری ابری
عکس‌ها یا اسکرین‌شات‌های عبارت بازیابی که به طور خودکار با فضای ابری همگام‌سازی می‌شوند و اگر حساب شما هک شود قابل دسترسی هستند.
پرسنل پشتیبانی جعلی
جعل‌کنندگان در شبکه‌های اجتماعی یا چت که ادعا می‌کنند پشتیبانی رسمی هستند و برای «رفع مشکل» عبارت بازیابی یا کلید خصوصی شما را می‌خواهند.

بهترین روش‌های امنیتی

چه کسی کلیدها را نگه می‌دارد؟ نگهداری توسط دیگران در مقابل خودنگهداری

در کریپتو اغلب عبارت «کلیدهای شما نیست، سکه‌های شما نیست» را می‌شنوید. یعنی اگر کلیدهای خصوصی را کنترل نکنید، به کسی دیگر اعتماد کرده‌اید که دارایی‌های شما را نگه دارد. با خدمات نگهداری مانند صرافی متمرکز، شرکت کلیدهای خصوصی را نگه می‌دارد و شما با نام کاربری و رمز عبور به وجوه خود دسترسی دارید. با کیف پول خودنگهداری، شما کلیدهای خصوصی را مستقیماً از طریق کیف پول و عبارت بازیابی کنترل می‌کنید. هیچ کدام از این روش‌ها به طور خودکار درست یا غلط نیستند؛ آن‌ها فقط تعادل‌های مختلفی از راحتی، کنترل و مسئولیت ارائه می‌دهند.

Key facts

چه کسی کلیدهای خصوصی را نگه می‌دارد؟
نگهداری: صرافی یا سرویس کلیدها را کنترل می‌کند. خودنگهداری: شما (از طریق کیف پول و عبارت بازیابی) کلیدها را کنترل می‌کنید.
راحتی
نگهداری: ورود آسان، بازنشانی رمز عبور آشنا، اپلیکیشن‌های موبایل ساده. خودنگهداری: مراحل بیشتر برای راه‌اندازی و ایمن‌سازی، اما کنترل مستقیم روی زنجیره.
گزینه‌های بازیابی
نگهداری: بازیابی حساب از طریق ایمیل، بررسی هویت یا پشتیبانی. خودنگهداری: بازیابی فقط از طریق عبارت بازیابی یا نسخه‌های پشتیبان.
ریسک‌های اصلی
نگهداری: هک صرافی، مسدود شدن برداشت‌ها، شکست شرکت. خودنگهداری: از دست دادن یا افشای کلیدهای خصوصی یا عبارت بازیابی.
تصویر مقاله
چه کسی کلیدها را نگه می‌دارد؟

Pro Tip:بسیاری از افراد از رویکرد ترکیبی استفاده می‌کنند: مبالغ کوچک و پرمعامله در صرافی معتبر و پس‌انداز بلندمدت در کیف پول خودنگهداری با امنیت بالا. هر ترکیبی که انتخاب کنید، همیشه دقیقاً بدانید چه کسی کلیدهای خصوصی هر بخش از وجوه شما را کنترل می‌کند.

فراتر از اصول: انواع کلیدها و الگوریتم‌ها (سطح بالا)

وقتی با مفهوم کلیدهای عمومی و خصوصی راحت شدید، دانستن اینکه الگوریتم‌ها و طراحی‌های مختلف کیف پول وجود دارد، مفید است. بیت‌کوین، اتریوم، سولانا و دیگران ممکن است ریاضیات کمی متفاوتی داشته باشند، اما تجربه کاربری شما مشابه است. برخی کیف پول‌ها به طرح‌های کلاسیکی مانند ECDSA متکی هستند، در حالی که زنجیره‌های جدیدتر ممکن است از EdDSA استفاده کنند یا کلیدها را با قراردادهای هوشمند ترکیب کنند تا ویژگی‌های امنیتی اضافی ارائه دهند. در همه موارد، هنوز مفهومی از چیزی عمومی که می‌توانید به اشتراک بگذارید و چیزی خصوصی که باید محافظت کنید وجود دارد. این تفاوت‌ها بیشتر برای توسعه‌دهندگان و پژوهشگران امنیت اهمیت دارد تا کاربران روزمره.
  • کلیدهای منحنی بیضوی مانند ECDSA و EdDSA امنیت قوی با اندازه کلید نسبتاً کوچک ارائه می‌دهند و برای بلاکچین‌ها کارآمد هستند.
  • کیف پول‌های چندامضایی نیاز به چند کلید جداگانه برای تأیید تراکنش دارند که برای تیم‌ها، خزانه‌ها یا تنظیمات امنیتی بالاتر مفید است.
  • کیف پول‌های قرارداد هوشمند یا انتزاع حساب می‌توانند ویژگی‌هایی مانند بازیابی اجتماعی، محدودیت‌های خرج کردن یا فرآیندهای مشابه ۲FA را روی کلیدهای پایه اضافه کنند.
  • عناصر سخت‌افزاری امن داخل کیف پول‌های سخت‌افزاری یا تلفن‌های مدرن کلیدهای خصوصی را در یک چیپ محافظت‌شده ذخیره می‌کنند که هرگز آن‌ها را مستقیماً به سیستم عامل نشان نمی‌دهد.
برای استفاده ایمن از کریپتو نیازی نیست ریاضیات پشت این سیستم‌ها را به طور کامل یاد بگیرید؛ یک مدل ذهنی واضح از عمومی در مقابل خصوصی برای اکثر افراد کافی است.

سؤالات متداول: پرسش‌های رایج درباره کلیدهای عمومی و خصوصی

نتیجه‌گیری نهایی: با کلیدهای خصوصی مانند رمز عبور اصلی رفتار کنید

ممکن است مناسب باشد برای

  • کاربران جدید کریپتو که اولین کیف پول خودنگهداری خود را راه‌اندازی می‌کنند
  • فریلنسرها و کسب‌وکارهای کوچک که پرداخت‌های کریپتو دریافت می‌کنند
  • کاربران دیفای و NFT که چندین کیف پول مدیریت می‌کنند
  • هر کسی که وجوه را از صرافی‌ها به ذخیره‌سازی بلندمدت منتقل می‌کند

ممکن است مناسب نباشد برای

  • افرادی که به دنبال جزئیات ریاضی عمیق اثبات‌های رمزنگاری هستند
  • معامله‌گران با فرکانس بالا که فقط روی استراتژی‌های مبتنی بر صرافی تمرکز دارند
  • کاربرانی که قصد دارند تمام وجوه خود را به طور نامحدود در پلتفرم‌های نگهداری شده نگه دارند
  • خوانندگانی که به دنبال راهنمای پیاده‌سازی توسعه‌دهنده خاص زنجیره هستند

کلیدهای رمزنگاری مالک واقعی کریپتوی شما هستند: کلیدها و آدرس‌های عمومی برای دریافت و تأیید، در حالی که کلیدهای خصوصی و عبارات بازیابی برای کنترل و خرج کردن هستند. تا زمانی که سمت خصوصی را محرمانه و پشتیبان‌گیری شده نگه دارید، شبکه شما را به عنوان مالک قانونی می‌شناسد. قبل از ارسال یا دریافت تراکنش بعدی خود، چند دقیقه وقت بگذارید تا بدانید کلیدهای شما کجا نگهداری می‌شوند، چگونه پشتیبان‌گیری شده‌اند و واقعاً چه کسی آن‌ها را کنترل می‌کند. اگر از صرافی استفاده می‌کنید، تصمیم بگیرید کدام بخش از وجوه خود را می‌خواهید در خودنگهداری نگه دارید و یک کیف پول امن برای آن راه‌اندازی کنید. با کلید خصوصی یا عبارت بازیابی خود مانند رمز عبور اصلی که قابل بازنشانی نیست رفتار کنید. اکنون آن را با دقت محافظت کنید و از بسیاری از اشتباهات دردناکی که دیگران فقط پس از از دست دادن پول یاد می‌گیرند، جلوگیری خواهید کرد.

© ۲۰۲۵ Tokenoversity. تمامی حقوق محفوظ است.