Definition
Access control in blockchain is een toestemmingsmechanisme dat beperkt welke accounts, contracten of entiteiten gemachtigd zijn om specifieke functies aan te roepen of bepaalde state-variabelen te wijzigen. Het is meestal gebaseerd op on-chain controles van identiteiten, rollen of eigendomsvlaggen om te bepalen of een poging tot actie is toegestaan, en handhaaft zo vooraf gedefinieerde autorisatieregels op protocol- of smart contract-niveau.
In Simple Terms
Access control is een manier om te bepalen wie wat mag doen binnen een blockchain-systeem of smart contract. Het stelt regels op die aangeven welke adressen of rollen bepaalde functies mogen aanroepen of bepaalde data mogen wijzigen, en blokkeert acties die niet aan die regels voldoen.
Context and Usage
Access control wordt vaak besproken in de context van smart contract-ontwerp, security reviews en formele verificatie van contractgedrag. Het is een centraal onderwerp bij het definiëren van administratieve rechten, upgrade-permissies en beperkte handelingen binnen EVM-gebaseerde omgevingen en andere blockchain-platforms. Overwegingen rond access control komen vaak terug in discussies over contractkwetsbaarheden, security patterns en gepermissioneerde componenten van gedecentraliseerde applicaties.