Definition
Een checkpoint in een blockchain (blockchain) is een aangewezen blok of statusmarkering die het protocol behandelt als referentiepunt voor de voortgang en veiligheid van de keten. Het is een component op systeemniveau die wordt gebruikt om specifieke blokken of statussen te markeren als belangrijk voor consensus (consensus), coördinatie of validatie, en die vaak begrenst hoe ver de canonieke keten door het netwerk kan worden heroverwogen of herschikt.
In Simple Terms
Een checkpoint is een speciaal blok of een speciale status die het blockchainprotocol (blockchain) markeert als een belangrijk referentiepunt. Het netwerk gebruikt dit om de voortgang bij te houden en om te beperken hoeveel van de keten later nog kan worden aangepast, zodat deelnemers zich kunnen coördineren rond een gedeeld beeld van welk deel van de keten stevig is vastgelegd.
Context and Usage
De term checkpoint wordt vaak gebruikt in discussies over consensusontwerp (consensus), ketenstabiliteit en protocolveiligheid. Hij komt vaak voor in de context van hoe netwerken de maximale diepte van mogelijke reorgs begrenzen, hoe validators rond gedeelde status coördineren en hoe finaliteit wordt uitgedrukt of benaderd over verschillende epochs heen. Checkpoints worden doorgaans genoemd in protocolspecificaties, client-implementaties en security-analyses van ketengedrag.