Definition
Kontrola dostępu w technologii łańcucha bloków (blockchain) to mechanizm nadawania uprawnień, który ogranicza, które konta, kontrakty lub podmioty są upoważnione do wywoływania określonych funkcji lub modyfikowania konkretnych zmiennych stanu. Zazwyczaj opiera się na on-chain weryfikacji tożsamości, ról lub znaczników własności, aby ustalić, czy dana próba działania jest dozwolona, egzekwując w ten sposób z góry zdefiniowane reguły autoryzacji na poziomie protokołu lub smart contractu.
In Simple Terms
Kontrola dostępu to sposób decydowania, kto może robić co w systemie opartym na technologii łańcucha bloków (blockchain) lub w smart contract. Ustala zasady określające, które adresy lub role mogą wywoływać konkretne funkcje albo zmieniać określone dane, oraz blokuje działania, które nie spełniają tych zasad.
Context and Usage
Kontrola dostępu jest często omawiana w kontekście projektowania smart contractów, przeglądów bezpieczeństwa oraz formalnej weryfikacji zachowania kontraktów. To kluczowy temat przy definiowaniu uprawnień administracyjnych, zezwoleń na aktualizacje oraz operacji z ograniczonym dostępem w środowiskach opartych na EVM i innych platformach technologii łańcucha bloków (blockchain). Zagadnienia związane z kontrolą dostępu często pojawiają się w dyskusjach o podatnościach kontraktów, wzorcach bezpieczeństwa oraz elementach wymagających uprawnień w zdecentralizowanych aplikacjach.