Tanım
Saldırı yüzeyi, bir saldırganın bir sisteme karşı exploit tetiklemeye çalışabileceği arayüzler, bileşenler ve etkileşimlerin toplamıdır. Blockchain (blockchain) ve smart contract (smart contract) ortamlarında buna, dışarıdan erişilebilen tüm fonksiyonlar, protokol giriş noktaları, bağımlılıklar ve beklenen davranışı değiştirmek için kötüye kullanılabilecek veri akışları dahildir. Bu kavram, bir protokolün, smart contract'in veya destekleyici altyapının kötü niyetli faaliyetlere ne kadar açık olduğunu anlamak için kullanılır. Daha büyük veya daha karmaşık bir saldırı yüzeyi, her bir noktada gerçek bir zafiyet olmasa bile, genellikle daha fazla potansiyel ele geçirilme yolu olduğu anlamına gelir.
Kripto sistemlerinde saldırı yüzeyi, bir smart contract veya protokolle etkileşime giren zincir üstü (on-chain) ve zincir dışı (off-chain) unsurların tamamını kapsar. Buna contract fonksiyonları, yükseltme mekanizmaları, oracle beslemeleri, yönetim anahtarları ve sözleşmeler arası veya zincirler arası entegrasyonlar dahil olabilir. Bu unsurların her biri, ek varsayımlar ve güven sınırları getirerek, bir saldırganın güvenlik garantilerini bozmaya çalışabileceği olası yolların sayısını artırır. Bu nedenle saldırı yüzeyini anlamak, sistemik riski değerlendirmek ve savunma önlemlerine öncelik vermek açısından kritik öneme sahiptir.
Bağlam ve Kullanım
Güvenlik uzmanları ve denetçiler, bir blockchain protokolünün veya smart contract'in güvenlik denetimi sırasında analiz edilmesi gereken kapsamı tanımlamak için saldırı yüzeyi terimini kullanır. Saldırı yüzeyini haritalamak, reentrancy kalıpları veya oracle kaynaklı durum değişiklikleri gibi ince davranışlar da dahil olmak üzere, bir exploite yol açabilecek tüm potansiyel giriş noktalarını ve etkileşimleri belirlemeyi içerir. Bu haritalama, her bir unsurun güvensiz olduğunu varsaymaz; ancak her birini bir hatanın bulunabileceği aday bir konum olarak ele alır.
Gelişmiş protokol tasarımında, saldırı yüzeyini en aza indirmek ve güçlendirmek temel bir güvenlik hedefidir. Tasarımcılar, geçerli saldırı yollarının sayısını azaltmak için dışa açık fonksiyonelliği kısıtlayabilir, contract mantığını basitleştirebilir veya harici bağımlılıkları sınırlayabilir. Saldırı yüzeyi kavramı, bu sayede bir sistemin güvenlik duruşunun ne kadar karmaşık olduğunu ve mimari, entegrasyonlar veya yönetişimde yapılan değişikliklerin istismara açıklığı nasıl artırıp azaltabileceğini düşünmek için üst düzey bir soyutlama sağlar.